Het meerdaagse evenement omvat muziekoptredens, culturele activiteiten, strandfeesten en recreatieve programma's. Organisatoren omschrijven het festival als een viering van diversiteit, inclusiviteit en persoonlijke vrijheid. Tegelijkertijd zien verschillende Israëlische toeristische organisaties het evenement als een kans om de regio rond de Dode Zee internationaal te promoten.

Vertaling:
Trots stijgt op de laagste plek op aarde 🌈
Deze juni wordt de Dode Zee Pride Land, het grootste LGBTQ+-festival ooit in het Midden-Oosten. Vier dagen van onafgebroken viering, gemeenschap en verbondenheid.
Israël viert zijn LGBTQ+-gemeenschap groter dan ooit tevoren 💙
KJV (PROVERBS 16:18) “Pride goeth before destruction, and an haughty spirit before a fall.”
De locatie van het festival heeft echter veel reacties opgeroepen. Het evenement vindt plaats in de regio van de Dode Zee, op relatief korte afstand van de archeologische locaties Bab edh-Dhra en Numeira, die door veel onderzoekers worden genoemd als mogelijke locaties van het Bijbelse Sodom en Gomorra. Afhankelijk van de exacte festivallocatie bedraagt de afstand ongeveer 15 tot 30 kilometer.
Juist deze nabijheid heeft geleid tot kritiek vanuit christelijke hoek. Voor veel gelovigen is de regio rond de Dode Zee onlosmakelijk verbonden met het oordeel van God over Sodom en Gomorra zoals beschreven in Genesis 19.
Volgens de Bijbel worden homoseksuele relaties afgewezen in meerdere Schriftgedeelten, waaronder Leviticus 18:22, Leviticus 20:13, Romeinen 1:26-27, 1 Korinthe 6:9-10 en 1 Timotheüs 1:9-10. Voor christenen die de Bijbel beschouwen als het gezaghebbende Woord van God zijn deze teksten geen culturele richtlijnen uit het verleden, maar blijvende morele normen.
Veel christelijke commentatoren wijzen daarnaast op de waarschuwingen die worden gevonden in Genesis 19, waar het oordeel over Sodom en Gomorra wordt beschreven. Ook wordt regelmatig verwezen naar Richteren 19, een hoofdstuk dat volgens veel Bijbeluitleggers opvallende parallellen vertoont met de gebeurtenissen in Sodom. In beide gedeelten wordt een samenleving beschreven die zich volgens de Bijbelse tekst ver heeft verwijderd van Gods geboden.
NBG1951 (2 Petrus 2:6) en de wereld van de voortijd niet gespaard heeft, maar Noach, de prediker der gerechtigheid, met zeven anderen bewaard heeft, toen Hij de zondvloed over de wereld der goddelozen bracht; 6en de steden Sodom en Gomorra tot as verbrand, tot omkering gedoemd en ten voorbeeld gesteld heeft voor hen, die goddeloos zouden leven

De discussie gaat voor veel christenen echter verder dan alleen het festival zelf.
De vraag wordt steeds vaker gesteld hoe Israël, het volk dat in de Bijbel Gods verbondsvolk wordt genoemd, deze ontwikkeling moet rijmen met de waarschuwingen die in dezelfde Schrift worden gegeven.
Daarbij wordt vaak gewezen op Leviticus 18, waar God verschillende seksuele zonden noemt en vervolgens verklaart dat de volken die vóór Israël in het land Kanaän woonden juist vanwege deze praktijken werden verdreven.
"Verontreinigt u niet met al deze dingen; want door al deze dingen hebben de heidenvolken zich verontreinigd die Ik van voor uw ogen uit het bezit verdrijf." (Leviticus 18:24)
En verder:
"Opdat het land u niet uitspuwt wanneer u het verontreinigt, zoals het volk uitgespuwd heeft dat vóór u geweest is." (Leviticus 18:28)
Voor veel Bijbelgetrouwe christenen roept dit fundamentele vragen op. Zij wijzen erop dat dezelfde God die volgens de Schrift de Kanaänitische volken vanwege hun zonden uit het land verdreef, niet verandert. Vanuit die overtuiging zien zij het organiseren van een LGBT-evenement in de regio van de Dode Zee als een ontwikkeling die volgens hen haaks staat op de waarschuwingen die God in Zijn Woord heeft gegeven.
NBG1951 (Romeinen 1:26) Daarom heeft God hen overgegeven aan schandelijke lusten, want hun vrouwen hebben de natuurlijke omgang vervangen door de tegennatuurlijke. 27Eveneens hebben de mannen de natuurlijke omgang met de vrouw opgegeven, en zijn in wellust voor elkander ontbrand, als mannen met mannen schandelijkheid bedrijvende en daardoor het welverdiende loon voor hun afdwaling in zichzelf ontvangende.
Voorstanders van het festival benadrukken daarentegen dat Israël bekendstaat als een van de meest LGBT-vriendelijke landen in het Midden-Oosten en wijzen op vrijheid van meningsuiting, persoonlijke vrijheid en gelijke rechten. Volgens hen is het evenement een viering van acceptatie en een positieve impuls voor toerisme en internationale zichtbaarheid.
Het contrast tussen deze twee visies heeft ervoor gezorgd dat het evenement veel meer is geworden dan een cultureel festival alleen. Voor velen raakt de discussie aan diepere vragen over geloof, moraal, nationale identiteit en de betekenis van Bijbelse geschiedenis in het moderne Israël.
NBG1951 (Leviticus 20:13) Een man die gemeenschap heeft met iemand van het mannelijk geslacht, zoals men gemeenschap heeft met een vrouw, – beiden hebben een gruwel gedaan, zij zullen zeker ter dood gebracht worden, hun bloedschuld is op hen.
Ondanks de controverse verwachten de organisatoren een hoge opkomst gedurende de vier festivaldagen. Ondertussen blijft de discussie voortduren, niet alleen over het evenement zelf, maar ook over de vraag hoe hedendaagse ontwikkelingen zich verhouden tot de Bijbelse waarschuwingen die juist in deze regio al duizenden jaren worden gelezen en besproken.
Voor veel christenen vormt de situatie een aanleiding om te bidden voor Israël en voor een geestelijke terugkeer naar de God van Abraham, Isaak en Jakob, in de overtuiging dat Gods genade beschikbaar blijft voor iedereen die zich tot Hem wendt.
Reacties