Britse theoloog haalt gevoelige kwestie binnen evangelische wereld naar boven: is de moderne staat Israël werkelijk de vervulling van Bijbelse profetieën?

Er zijn onderwerpen binnen het christendom waarbij kritische vragen stellen bijna als een taboe wordt beschouwd. De moderne staat Israël is daar een duidelijk voorbeeld van. Wie vraagtekens zet bij de politieke koers van Israël of bij de manier waarop christenen de stichting van deze staat theologisch rechtvaardigen, krijgt al snel het verwijt dat hij tegen Israël of zelfs tegen het Joodse volk zou zijn.

Daarom is het opmerkelijk dat de bekende Britse theoloog N.T. Wright zich tijdens een conferentie in de Verenigde Staten zo nadrukkelijk heeft uitgesproken tegen de gedachte dat de huidige staat Israël een rechtstreekse vervulling van Bijbelse profetieën zou zijn.

Wright noemde deze overtuiging volgens berichtgeving van Cvandaag zelfs "volledig onbijbels".

En eerlijk gezegd is het verfrissend om vanuit een bekende theologische hoek eindelijk eens dergelijke kritiek te horen.

De moderne staat Israël is niet automatisch Gods profetische eindstation

Tijdens de conferentie The Fresh Challenge of Romans in Dallas sprak Wright over de manier waarop met name Amerikaanse evangelische christenen naar Israël kijken.

Volgens hem is er een gevaarlijke ontwikkeling ontstaan waarbij politieke steun aan de moderne staat Israël wordt gelegitimeerd door Bijbelse profetieën. Hij verbindt deze gedachte onder andere aan het dispensationalisme, waarin onderscheid wordt gemaakt tussen Gods handelen met Israël en Zijn handelen met de gemeente.

Wright waarschuwde dat dergelijke overtuigingen niet zonder gevolgen blijven. Wanneer christenen ervan overtuigd raken dat de moderne staat Israël rechtstreeks Gods profetische agenda vertegenwoordigt, kan dat ertoe leiden dat zij politieke beslissingen van die staat nauwelijks nog kritisch durven beoordelen.

Daarmee raakt Wright aan een belangrijk probleem.

Een regering is geen Bijbeltekst. Een politieke staat is niet automatisch heilig omdat deze de naam Israël draagt. En een regering kan zich niet aan Bijbelse beoordeling onttrekken door zich te beroepen op Gods beloften.

Het is volkomen legitiem om kritisch te kijken naar het handelen van de Israëlische regering, zonder daarmee het Joodse volk af te wijzen.

Gods rechtvaardigheid staat niet ter discussie

De Bijbel leert dat God rechtvaardigheid verlangt. Dat geldt voor ieder volk, iedere regering en iedere machthebber.

In Amos 5:24 lezen we:

"Maar laat het recht afrollen als water, en de gerechtigheid als een sterke beek."

Gods maatstaf voor rechtvaardigheid verandert niet wanneer een land zich op een bijzondere religieuze of historische positie beroept.

Ook in Deuteronomium 16:20 staat:

"De gerechtigheid, de gerechtigheid zult gij najagen; opdat gij leeft, en het land erfelijk bezit, dat de HEERE, uw God, u geeft."

En Jezus Zelf leert in Mattheüs 5:9:

"Zalig zijn de vreedzamen; want zij zullen Gods kinderen genaamd worden."

Deze Bijbelse principes mogen nooit ondergeschikt worden gemaakt aan politieke loyaliteit.

Israël en de Bijbelse profetieën: een discussie die gevoerd moet worden

Er bestaat binnen het christendom een diepgaande verdeeldheid over de betekenis van de oudtestamentische profetieën over Israël.

Voorstanders van een toekomstige nationale vervulling wijzen onder andere op Ezechiël 36 en 37, Jeremia 31 en Romeinen 11. Zij zien de terugkeer van het Joodse volk naar het land Israël als een mogelijke vervulling van Gods beloften.

Andere theologen, waaronder Wright, leggen meer nadruk op de vervulling van deze beloften in Jezus Christus en de betekenis daarvan voor Gods Koninkrijk.

Het is belangrijk om daarbij niet te doen alsof Wrights volledige theologische uitleg daarmee automatisch bewezen is. Zijn kritiek op de moderne staat Israël als profetische vervulling is een afzonderlijk punt dat op grond van de Schrift onderzocht moet worden.

Maar één ding staat vast: christenen moeten Bijbelse profetieën zorgvuldig bestuderen en mogen hun politieke overtuigingen niet zomaar gelijkstellen aan Gods Woord.

Gods beloften zijn geen vrijbrief voor politieke machthebbers

Het is opvallend hoe snel sommige christenen iedere kritiek op de moderne staat Israël als vijandigheid tegenover Gods volk beschouwen.

Maar waar staat in de Bijbel dat een regering niet bekritiseerd mag worden omdat zij in het land Israël regeert?

De profeten van het Oude Testament spraken juist voortdurend machthebbers aan op hun onrechtvaardigheid, afgoderij en ongehoorzaamheid aan God. Dat gold ook voor de koningen van Israël en Juda.

Het is daarom een ernstige vergissing om politieke loyaliteit aan een moderne staat tot een geloofsvereiste te maken.

Romeinen 11:1 zegt:

"Ik zeg dan: Heeft God Zijn volk verstoten? Dat zij verre; want ik ben ook een Israëliet, uit het zaad van Abraham, van den stam van Benjamin."

Paulus maakt duidelijk dat God Zijn volk niet heeft verstoten. wat betekend dat elke jood op elk moment tot bekering kan komen. Deze tekst geeft geen enkele politieke regering een blanco cheque voor haar handelen.

Kritisch blijven is geen verraad aan de Bijbel

Het is goed dat deze discussie opnieuw onder de aandacht wordt gebracht. Christenen moeten ophouden met het automatisch heilig verklaren van politieke ontwikkelingen omdat die op het eerste gezicht aansluiten bij hun interpretatie van Bijbelse profetieën.

De moderne staat Israël mag kritisch onderzocht worden. Haar beleid, haar leiders en haar militaire en politieke beslissingen mogen langs de maatstaf van Gods Woord worden gelegd.

Uiteindelijk is niet een moderne politieke staat het middelpunt van de Bijbel, maar Jezus Christus.

En geen enkele regering, geen enkel volk en geen enkele politieke beweging mag boven de toetsing van Gods Woord worden geplaatst.