Een recent opgedoken Bijbelstudie zorgt voor een schokgolf binnen christelijke en theologische kringen. Met een reeks keiharde Bijbelse argumenten en historische feiten stelt de studie dat de bekende organisatie "Christenen voor Israël" theologisch gezien helemaal niet handelt volgens de christelijke leer. Terwijl de argumenten kraakhelder en zwart-op-wit onderbouwd lijken, rijst de dringende vraag: waarom durft niemand op het internet deze organisatie aan de tand te voelen?

Het idee dat "Christenen voor Israël" onvoorwaardelijke steun biedt aan de moderne staat Israël is voor veel gelovigen de normaalste zaak van de wereld. Maar wie de Schrift er echt op naslaat, komt tot een hele andere conclusie, zo blijkt uit het onthullende materiaal.

De mythe van de geografische en etnische claim

Volgens de Bijbelstudie is de naam alleen al misleidend. Het Bijbelse begrip "Israël" verschilt radicaal van de huidige geopolitieke staat die in 1948 werd gesticht.

  1. Geen land of staat, maar een persoon en belofte: In Genesis is Israël oorspronkelijk de naam die aan Jakob werd gegeven (Genesis 35:10). Pas eeuwen later werd het een volk. De belofte aan Abraham werd gedaan lang voordat de staat of het land überhaupt zo heette.

  2. Geen etnische garanties voor redding: Etnische afstamming of fysieke aanwezigheid in een land biedt volgens de Bijbel geen enkele garantie op behoud. In Numeri 14 en Hebreeën 3:19 valt te lezen dat de Israëlieten die uit Egypte trokken, het beloofde land niet mochten binnengaan vanwege hun ongeloof.

  3. Het ware 'zaad van Abraham': In Galaten 3:16 en 3:28-29 legt Paulus uit dat de belofte aan Abraham niet aan vele nakomelingen gold, maar aan één: Christus. Wie in Christus is, is een kind van Abraham en erfgenaam volgens de belofte.

Het 'Nieuwe Verbond' en het ontmaskeren van dwaalleer

De studie neemt de beweringen op de website van Christenen voor Israël stap voor stap onder de lofzang en ontkracht deze met directe Bijbelverzen:

  • Het Koninkrijk is overgegaan: Waar de organisatie beweert dat de kerk Israël niet heeft vervangen of dat dit 'zonde' zou zijn, citeert de studie Matteüs 21:43, waarin Jezus zegt: "Het Koninkrijk van God zal van u weggenomen worden en gegeven worden aan een volk dat de vruchten daarvan opbrengt."

  • Geestelijk vs. Vleselijk: Romeinen 2:28-29 en Romeinen 9:6-8 laten er geen twijfel over bestaan: "Niet allen die uit Israël voortkomen, zijn Israël." Een echte Jood is er een van binnen, door besnijdenis van het hart en de Geest, niet door het vlees.

  • Het Oude en Nieuwe Verbond: Volgens Hebreeën 8:13 heeft het Nieuwe Verbond het oude verdreven en laten verdwijnen. Blijven steunen op een niet-christelijke religie of seculiere staat staat haaks op 2 Korintiërs 6:14, waarin gewaarschuwd wordt om geen ongelijk juk te vormen met ongelovigen.

Waarom heerst er een oorverdovende stilte online?

Het meest opmerkelijke en beangstigende aspect is niet alleen de inhoud van de studie, maar de reactie van de buitenwereld—of beter gezegd, het gebrek daaraan. Waarom voelt niemand online Christenen voor Israël kritisch aan de tand?

De studie stelt dat veel christenen verlamd worden door angst. Ze schrikken terug uit vrees dat God hen zal vervloeken als ze vragen stellen over Israël. Nochtans roept de Bijbel gelovigen juist op om vragen te stellen, te onderzoeken en niet zomaar alles te steunen (Matteüs 7:7). Binnen de christelijke theologie heeft een spirituele of financiële steunbetuiging de kracht van een coalitie: als je je aansluit bij een zaak die niet op één lijn zit met God, kan dat verregaande consequenties hebben voor je eigen leven (Spreuken 29:1).

Met duidelijke argumenten en zwart-op-wit geciteerde Schriftgedeelten legt deze Bijbelstudie een fundamenteel conflict bloot. Het wordt tijd dat de vragen gesteld worden die al te lang vermeden zijn.