Hoewel het vaak wordt gezegd—zelfs door christenen—laat de Bijbel zien dat we niet van nature kinderen van God zijn. Zonder redding rust de toorn van God op ons, omdat we allemaal zondaren zijn.
Efeziërs 2:2-5 (HSV):
"...waarin u voorheen gewandeld hebt, overeenkomstig de leefwijze van deze wereld, overeenkomstig de vorst van de macht van de lucht, van de geest die nu werkt in de kinderen van de ongehoorzaamheid, onder wie ook wij allen voorheen verkeerden in de begeerten van ons vlees, door de wil van het vlees en van de gedachten te doen; en wij waren van nature kinderen van de toorn, evenals de anderen. Maar God, Die rijk is in barmhartigheid, heeft ons door Zijn grote liefde, waarmee Hij ons liefgehad heeft, ook toen wij dood waren door de overtredingen, met Christus levend gemaakt — uit genade bent u zalig geworden."
We worden hier "kinderen van de ongehoorzaamheid" en "kinderen van de toorn" genoemd. Dat is een harde werkelijkheid, maar er is hoop: we kunnen met God de Vader verzoend worden door geloof in Zijn Zoon, Jezus Christus.
Johannes 3:36 (HSV):
“Wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven; maar wie de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op hem.”
Daarnaast spreekt de Bijbel over het feit dat we als kind geadopteerd moeten worden.
Efeziërs 1:5 (HSV):
"...Die ons tevoren bestemd heeft om als Zijn kinderen aangenomen te worden door Jezus Christus, in Zichzelf, overeenkomstig het welbehagen van Zijn wil..."
Ook het bekende gesprek tussen Jezus en Nikodemus benadrukt dat een mens opnieuw geboren moet worden om Gods koninkrijk binnen te gaan:
Johannes 3:7 (HSV):
“Verwonder u niet dat Ik tegen u gezegd heb: U moet opnieuw geboren worden.”