Als het zo zou zijn dat een jood standaard God's kind zou zijn en dus geen redding nodig heeft dan zou Paulus zijn gebed compleet overbodig zijn.
Paulus zegt hierover in Romeinen 10:1-3:
"Broeders, de begeerte mijns harten en mijn gebed over hun behoud gaan tot God uit. Want ik getuig van hen dat zij ijver voor God bezitten, maar zonder verstand. Want onbekend met Gods gerechtigheid en trachtende hun eigen gerechtigheid te doen gelden, hebben zij zich aan de gerechtigheid Gods niet onderworpen." (NBG51)
In de Engelse King James Version wordt het heel expliciet verwoord: "Brethren, my heart's desire and prayer to God for Israel is, that they might be saved."
Paulus bidt hier specifiek dat Israël behouden mag worden. Dit zou natuurlijk een volstrekt overbodig gebed zijn als dit automatisch gebeurt, of als iemand al gered is puur door in het vlees Joods te zijn.
We zien hier dat men langs een eigen weg van rechtvaardigheid tot God probeert te komen, in plaats van via Gods weg. En die weg is Jezus, zoals Hij zelf zegt in Johannes 14:6:
"Ik ben de Weg en de Waarheid en het Leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij."
En dat is precies de kern van het jodendom: men gelooft wel in de komst van een Messias, maar wijst Jezus als die Messias af.