Romeinen 9:6-8 maakt een heel helder onderscheid tussen menselijke afkomst en wie daadwerkelijk de kinderen van God zijn:
"Doch ik zeg dit niet alsof het woord Gods ware uitgevallen. Want die zijn niet allen Israël, die uit Israël zijn;
Noch omdat zij Abrahams zaad zijn, zijn zij allen kinderen; maar: In Izak zal u het zaad genoemd worden.
Dat is: niet de kinderen des vleses zijn kinderen Gods; maar de kinderen der beloftenis worden voor het zaad gerekend."
Iemand is dus niet automatisch een kind van God door vleselijke afstamming of menselijke inspanning. Het gaat om de kinderen van de belofte.
Het kind-van-God-zijn rust niet op ons vlees of onze eigen werken, maar op de belofte en genade van God. En precies daarom staat die positie zo vast.