En hun weg nemende over Amfipolis en Apollonia, kwamen zij te Tessalonica, waar een synagoge der Joden was. 2En Paulus ging, zoals hij gewoon was, daar binnen en behandelde drie sabbatten achtereen met hen gedeelten uit de Schriften, 3door aanhalingen uitleggende, dat de Christus moest lijden en opstaan uit de doden, en dat deze de Christus is, die Jezus, die ik (zeide hij) u predik.
4En enigen van hen lieten zich overtuigen en sloten zich bij Paulus en Silas aan, en ook een grote menigte Grieken, die God vereerden, en tal van voorname vrouwen.
5Maar de Joden werden afgunstig en namen enkelen van het minste straatvolk te hulp, veroorzaakten een oploop, en brachten de stad in rep en roer; en zij stormden op het huis van Jason aan met de bedoeling hen voor de volksvergadering te brengen.
de King james versie zegt het nog duidelijker:
Weer zien we een persoonlijke keus .. dezelfde Gospel maar een andere reactie per persoon.
In veel theologische discussies wordt gesproken over een 'speciale tijd' of een afzonderlijk plan voor het Joodse volk. Maar als we naar de Schrift kijken, zien we een heel ander beeld.
Paulus is helder over de weg tot redding. Er is geen apart evangelie voor de Jood en een ander voor de heiden (Griek); het is exact hetzelfde evangelie.
Romeinen 1:16
"Want ik schaam mij het evangelie niet; want het is een kracht Gods tot behoud voor eenieder die gelooft, eerst voor de Jood, maar ook voor de Griek."
Het evangelie verandert bovendien nooit. Het is een eeuwige boodschap voor de gehele mensheid:
Openbaring 14:6
"En ik zag een andere engel vliegen in het midden des hemels en hij had een eeuwig evangelie, om dat te verkondigen aan hen die op de aarde wonen, en aan alle volk en stam en taal en natie."
Als zowel de Jood als de Griek simpelweg via dit ene, onveranderlijke evangelie tot geloof komen, waarom zou er dan nog een speciale tijd of een apart traject nodig zijn?
Soms wordt gesuggereerd dat de Joden tot bekering zullen komen wanneer Jezus in de lucht verschijnt. De Bijbel spreekt dit echter tegen. Jezus en Paulus zijn duidelijk over het verlangen naar tekenen:
1 Korintiërs 1:22-23
"Immers, de Joden verlangen tekenen en de Grieken zoeken wijsheid, doch wij prediken een gekruisigde Christus, voor Joden een aanstoot, voor heidenen een dwaasheid..."
Matteüs 16:4
"Een boos en overspelig geslacht verlangt een teken, en het zal geen teken ontvangen dan het teken van Jona. En Hij verliet hen en ging heen."
Wanneer Jezus terugkomt op de wolken met grote macht en heerlijkheid (zoals beschreven in Lucas 21:25-27), brengt dat angst en vrees over de wereld, geen automatische bekering door het zien van een teken. Bekering komt door het horen en geloven van het evangelie van het kruis, niet door het zien van een spectaculair verschijnsel.
Hoe je het ook wendt of keert: de gedachte van een 'speciale tijd' of een uitzonderingspositie buiten het evangelie om, vind je nergens terug in de Bijbel.
Het Woord van God waarschuwt ons juist expliciet voor dit soort menselijke theorieën:
Titus 1:14
"...en niet het oor lenen aan Joodse fabelen en geboden van mensen die zich van de waarheid afkeren."