Misschien heb je deze vraag in gedachten: moeten we Israël zegenen? Dat is toch een Bijbelse opdracht?
Genesis 12 vers 3 is misschien wel het meest verkeerd
geïnterpreteerde vers uit de hele Bijbel. Veel christenen denken dat ze
de huidige staat Israël moeten zegenen, omdat dat een Bijbelse opdracht
zou zijn. Maar laten we precies lezen wat er staat:
Genesis 12:2 Ik zal u tot een groot volk maken, u zegenen en uw naam groot maken; en u zult tot een zegen zijn. 3. Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt, zal Ik vervloeken; en in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden.
Het gaat hier over Abraham, en daarbij vallen twee dingen op.
Ten eerste was Abraham zelf geen Israëliet, maar een heiden die door God geroepen werd, nog voordat het volk Israël bestond. Hij is juist de vader geworden van allen die geloven.
Ten tweede is deze zegen verbonden aan Abraham en aan zijn nageslacht. En zoals we in Galaten 3 lezen, is dat Nageslacht Christus, en wie van Christus zijn, horen bij Abrahams nageslacht (Galaten 3:16 en 29).
Galaten 3:16 Welnu, zo zijn de beloften aan Abraham en aan zijn nageslacht gedaan. Hij zegt niet: En aan de nageslachten, alsof er sprake zou zijn van velen; maar van één: En aan uw Nageslacht; dat is Christus.
28. Daarbij is het niet van belang dat men Jood is of Griek; daarbij is het niet van belang dat men slaaf is of vrije; daarbij is het niet van belang dat men man is of vrouw; want allen bent u één in Christus Jezus. 29. En als u van Christus bent, dan bent u Abrahams nageslacht en overeenkomstig de belofte erfgenamen.
De oproep om "Abraham en zijn nageslacht" te zegenen wijst ons dus naar het zegenen van wie in Jezus Christus zijn (door het geloof). Het is geen opdracht om een moderne staat of een volk naar afkomst te zegenen, maar om lief te hebben en te zegenen wie bij Abrahams ware nageslacht horen: de gelovigen, in Christus.
Galaten 3:7 Begrijp dan toch dat zij die uit het geloof zijn, Abrahams kinderen zijn. 8. En de Schrift, die voorzag dat God uit het geloof de heidenen zou rechtvaardigen, verkondigde eertijds aan Abraham het Evangelie: In u zullen al de volken gezegend worden. 9. Daarom worden zij die uit het geloof zijn, gezegend samen met de gelovige Abraham.
Misschien moet je ook nog denken aan Numeri 22 vers 6. Bileam moet het volk Israël vervloeken.
Numeri 22:6 Nu dan, kom toch, vervloek dit volk voor mij, want het is machtiger dan ik. Misschien kan ik het verslaan en kan ik het uit het land verdrijven, want ik weet: wie u zegent, is gezegend, en wie u vervloekt, is vervloekt.
Nu zou je kunnen denken hier staat het weer, wie u zegent is gezegend, en dit gaat over Israël. Ten eerste is het niet God die dit zegt, maar de ongelovige koning Balak. Misschien heeft hij Genesis 12 vers 3 in overlevering ontvangen en verkeerd begrepen? En is dit niet precies wat ook in deze tijd gebeurd, de ongelovige judaisten zeggen precies hetzelfde als wat Balak zegt. Dat mensen dingen zeggen in de Bijbel, wil niet zeggen dat het ook Gods eigen woorden zijn, we hebben tal van voorbeelden.
Het tweede is dat we eerlijk moeten zijn over het volk. Het volk dat hier vervloekt/gezegend wordt is het gelovige overblijfsel van het volk. Het ongelovige deel is net voor deze gebeurtenis gestorven in de woestijn. Deze letterlijke gebeurtenis is een voorafschaduwing van de spirituele vervulling waarvan we lezen in Romeinen 11 vers 5. En wat we ook hierboven in Galaten 3 duidelijk lezen.
Wees je ook bewust dat in 1948 de naam Israël geclaimd is door mensen. Wij noemen het land Israël, omdat de VN dat bedacht heeft. Als het idee van Theodor Herzl nou gewoon overgenomen was dan had het Der Judenstaat geheten, en was er onder de Christenen veel minder verwarring en discussie. Dan zouden veel meer gelovigen Romeinen 11 werkelijk gaan begrijpen. Maar de tegenstander heeft het slim gespeeld.
Hoe zit het met de landbelofte aan Abraham?