Wanneer de harten verkillen.

Er is een tijd waarvan het Woord spreekt,

een tijd waarin de mens zichzelf verheft

en zijn Schepper vergeet.

Waar liefde verkoelt tot berekening,

waar waarheid buigt onder de druk van meningen,

en normen vervagen als mist in de ochtendzon.

De straten zijn vol stemmen,

maar de harten zijn stil.

Duizenden vrienden in het licht van een scherm,

maar niemand die werkelijk ziet.

De jeugd wordt gezogen

in werelden zonder geweten,

waar geweld spel is

en eer slechts een scorebord kent.

Waar zielen vermaakt worden

terwijl zij langzaam verharden.

Oorlogen ontvlammen als vonken in dor gras.

Geruchten zwellen aan tot stormen die landen meesleuren.

Volken keren zich tegen elkaar,

woorden verharden tot wapens

en manipulatie nestelt zich in machtsposities.

Het is een sneeuwbal die rolt —

onstuitbaar en steeds omvangrijker,

met een kracht die nauwelijks te keren lijkt.

En de mens?

Hij wordt moe.

Overvoerd door beelden van gruwel,

verdoofd door het teveel.

Wat eens diep schokte,

glijdt nu geruisloos voorbij.

Het geweten raakt afgestompt.

Maar het Woord zweeg niet.

Het heeft deze dagen getekend

lang voordat wij ze zagen.

Het sprak over liefde die afkoelt

en harten die verharden.

Over mensen die morele grenzen omkeren

en hun eigen maatstaf verheffen.

En toch —

Te midden van de duisternis

brandt een ander vuur.

Niet het vuur van oorlog,

maar van verwachting.

Wanneer de nacht haar zwaarste uren kent,

staat de morgen al gereed.

De wereld mag wankelen,

maar Gods Troon blijft onbeweeglijk.

Rijken verdwijnen,

Zijn waarheid houdt stand.

En Hij Die het einde kent vanaf het begin

heeft geen afgrond als bestemming gesteld,

maar een Koninkrijk dat niet wankelt.

Laat daarom niet ook jouw hart verkillen.

Sluit je niet af voor wat werkelijk telt

en bewaak de liefde die Hij in je legde.

Want waar de wereld verhardt,

roept God tot standvastigheid.

Waar alles vervaagt,

blijft Zijn Woord helder en scherp.

En boven het geraas van deze tijd

klinkt nog steeds die stille stem:

"Wie volhardt tot het einde,

die zal behouden worden.