Vaak wordt er fel gedebatteerd over de vraag of de Bijbel leert dat de Kerk (de Gemeente) de plaats van Israël heeft ingenomen – iets wat vaak 'vervangingstheologie' wordt genoemd. Als we echter de Bijbel zelf openslaan en klassieke vertalingen zoals de Statenvertaling (STV) en de King James Version (KJV) erop naslaan, zien we een glasheldere lijn: de identiteit, de titels en het verbondsvolk worden direct van het oude verbond overgedragen op het nieuwe volk van God uit alle volken.
Laten we dit eens bekijken aan de hand van Exodus 19 en 1 Petrus 2.
1. Het Oude Testament: Exodus 19:5-6 (De grondslag voor Israël)
In het Oude Testament sloot God een specifiek verbond met het aardse volk Israël bij de berg Sinaï:
King James Version (KJV):
"Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth is mine: And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation."
Statenvertaling (STV):
"Nu dan, indien gij aangaande naar Mijn stem zult horen, en Mijn verbond houden, zo zult gij een eigen bezit zijn uit alle volken, want al de aarde is Mijnen. En gij zult Mij een koninkrijk van priesters zijn, en een heilig volk."
2. Het Nieuwe Testament: 1 Petrus 2:9 (De vervulling in de Gemeente)
In het Nieuwe Testament past de apostel Petrus deze exclusieve Oud-Testamentische eretitels exact toe op de Nieuw-Testamentische Gemeente (bestaande uit joden en heidenen die in Christus geloven). Wat eens exclusief voor het nationaal Israël was, wordt hier geprojecteerd op het nieuwe volk van God:
King James Version (KJV):
"But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should shew forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light:"
Statenvertaling (STV):
"Maar gij zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilig volk, een verkregen volk; opdat gij zoudt verkondigen de deugden Desgene, die u uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaar licht;"
Wat dit ons leert over de Bijbelse lijn
De teksten laten zien dat de Bijbel daadwerkelijk een lijn van 'vervanging' of 'vervulling' laat zien: de privileges en de status van het uitverkoren zijn, het koninklijk priesterschap en het heilige volk zijn overgegaan op de Gemeente van Christus. Termen als peculiar people (in het 1e-eeuwse en 17e-eeuwse taalgebruik: Gods speciale eigendom) worden in het Nieuwe Testament hergebruikt om te onderstrepen dat God een nieuw, geestelijk volk heeft samengesteld.
Petrus vat deze radicale verschuiving in het volgende vers (1 Petrus 2:10) krachtig samen, waarmee hij direct aansluit bij de profetieën uit het Oude Testament (zoals Hosea):
"Which in time past were not a people, but are now the people of God..."
Laten we eerlijk zijn: als de Joden (in het vlees of spiritueel) op dit moment nog steeds het exclusieve volk van God waren, dan zou deze zin van Petrus nergens op slaan.